1. Anio³owie, anio³owie biali,
na co¶cie tak u ¿³óbka czekali,
poco¶cie tak skrzyde³kami trzepoc±c,
p³atki ¶niegu rozsypali czarna noc±.
Ciemne noce anio³owie w naszej ziemi,
ciemne gwiazdy i ¶nieg ciemny i mi³o¶æ,
i pod tymi ob³okami ciemnymi,
nasze serce w ciemno¶c siê zmieni³o.
2. Anio³owie, anio³owie bieli,
o, przy¶iwæie blaskiem skrzyde³ swoich,
by do Pana trafi³ ten zgubiony,
i ten co sie oczu podnie¶æ boi
I ten, który bez nadziei czeka,
i ten rycerz w rozszarpanej zbroi,
by, jak cz³owiek szed³ do Boga - cz³owieka,
anio³owie, anio³owie biali,
anio³owie biali, ani³owie biali ...
|
