Tak niewiele trzeba nam:
Dwoje ludzi, serca dwa i...
Przestaje istnieæ ¶wiat,
A d³onie tak têskni±.
Blisko twarzy druga twarz,
Jaki¶ blask nieziemski trwa
I z zupe³nie zwyk³ych spraw
Robi siê... ¶wiêto.
A te serca - bia³e kartki dwie,
Ca³kiem bia³e jak ¶nieg.
Sympatycznym atramentem
Pachn±.
Jaki¶ spacer w strugach w strugach dnia
I z rêkawa fio³ki dwa,
Nieporadny, czu³y gest
I cisza pomiêta.
Na serwetce jaki¶ wiersz,
Zapach, co odurza Ciê
I z niczego robi siê...
¦wiêto, ¶wiêto.
¯adnych parad ani wielkich s³ów,
Grosik szczê¶cia na pó³,
Ma³a wyspa dla ma³ych ludzi,
Dla nas... ¶wiêto, ¶wiêto.
Tak niewiele trzeba nam:
Dwoje ludzi, serca dwa i...
Przestaje istnieæ ¶wiat,
Robi siê... ¶wiêto
|
