Z ka¿dym obrotem ziemi wokó³ s³oñca
Widzê to wyra¼nie ¶wiat ju¿ zbli¿a siê do koñca
Coraz mniej ludzkich uczuæ w nas pozostaje
Coraz wiêcej z³a do m³odych umys³ów siê przedostaje
Brutalno¶æ po³±czona najczê¶ciej z bezmy¶lno¶ci±
Owocuje bezsensown± z³o¶ci±, a moralno¶ci±
Zamiast serca kamieñ wypatrzone sumienie
Opisujê tylko nie liczê na to, ¿e co¶ zmieniê
Presja otoczenia musisz, musisz czy chcesz
Byæ jak oni, wierzysz tak jak oni, tak jak oni ¿yjesz
Z dnia na dzieñ, narkotyczny sen
Budzisz siê na nastêpny dzieñ, to nie by³ sen
Tak jest dzieñ w dzieñ, to rzeczywisto¶æ, jawa
Tonami wypalana trawa, wszystko jest ok
Niewinna zabawa, lecz kto¶ na stó³ wy³o¿y³ zupe³nie inne karty
Teraz twarde zabawki s± w u¿yciu, a to ju¿ nie s± ¿arty
Od wschodu do wschodu, jazda za kó³kiem bia³ego, sportowego samochodu
Kiedy¶ nazywany - Buli, teraz chudszy od miejscowych ¿uli
Noc± wyruszasz na podbój ¶wiata, a za dnia pijesz jak szmata
W³a¶nie tak, gnijesz, mimo ¿e nadal ¿yjesz
Balansujesz na krawêdzi, z której ³atwo mo¿esz spa¶æ w dó³
Módl siê, ¿eby nowej zabawki nowej nie po³o¿yli na twój stó³
¦wiat umiera, razem z naszym sumieniem
Z ostatnim promieniem s³oñca, ostatnim spojrzeniem
¦wiat umiera, razem z naszym sumieniem
Z ostatnim promieniem s³oñca, ostatnim spojrzeniem
Dzieñ po dniu niekoñcz±ca siê opowie¶æ, s³uchaæ strza³y
Syreny, p³acz, rozpaczliwe krzyki, obdrapane kamienice
Baraki wype³niaj± m± dzielnicê. Ma³e dzieci chowane przez ulicê
Gdzie¶ w melinie najebani ich rodzice, brat w wiêzieniu
Siostra dawno zwia³a z bogatym fagasem
W brzuchu burczy nieustanna walka z czasem, od pierwszego do pierwszego
Pusta kieszeñ i lodówka, w ¶rodku ciemnego pokoju migaj±ca jarzeniówka
A tu¿ pod ni± czterolatek, w ubraniu zszytym z szmatek
Stoi i spogl±da wielkimi oczami, grzebie w buzi brudnymi palcami
W ciszy s³ychaæ jego oddech ciê¿ki jak ze stali
Zmêczony i samotny bez ciep³a i mi³o¶ci
Uwiêziony w krêgu przyt³aczaj±cej ciemno¶ci
Jego matka chcia³a uciec od ciê¿kiego ¿ycia
Lecz alkohol to nie miejsce do ukrycia (to nie miejsce do ukrycia)
Co mam my¶leæ patrz±c na takie obrazy
Tak przejrzyste niczym wyjête z koszmaru
Jednak bardzo rzeczywiste i co zrobiæ, kiedy widzê
Dziecko ton±ce w krzyku lub znajdujê noworodka na ¶mietniku
Jak mam nazwaæ kogo¶, kto katuje w³asne dziecko bez powodu
Nie daje mu niczego oprócz cierpienia i g³odu
Szukasz usprawiedliwienia, mówisz mi, ¿e nic siê nie zmienia
Sam mia³e¶ takie dzieciñstwo, teraz powtarzasz to samo ¶wiñstwo
Pytasz mnie jak cz³owiek przegrany na starcie, mo¿e znale¼æ ¿yciowe oparcie
Kiedy¶ wierzy³em, ¿e mo¿e, ale teraz ju¿ nie wierzê
Bo kiedy ty mi mówisz cz³owiek, ja s³yszê zwierzê
I jak rzeczywi¶cie nic na lepsze siê nie zmienia
To w XXI wieku wszyscy zapomn± o cz³owieku
¦wiat umiera, razem z naszym sumieniem
Z ostatnim promieniem s³oñca, ostatnim spojrzeniem
¦wiat umiera, razem z naszym sumieniem
Z ostatnim promieniem s³oñca, ostatnim spojrzeniem
Co wieczór k³adê siê na plecach i patrzê jak krêci siê ¶wiat
Na brudnych interesach ch³odzi boki metalowych krat
Tu ginie wróg, tam ginie brat
