Miło Cię widzieć wśród nas, Wallenrodzie.
Widzisz, że szczerze Cię chcemy wysłuchać
I wszystkim, czego nie mamy, dogodzić,
Zanim zdołamy zaufać.
Wybacz tym, którzy ćwiartować Cię pragną
Jeśliś uczciwy, dziwić się nie możesz:
Chciałeś ich karki do swej woli nagiąć
Choć w zbożnym celu być może.
Szlachetny fortel wybrawszy kariery
Dšżšc ciężarem zdrady swej do celu
Dla sprawy przecież a nie dla orderów
Sprzedałeś się, przyjacielu!
Nikt z nas nie wiedział, co Tobie zawdzięcza
Klštwy na Ciebie rzucajšc przez lata.
Stšd sytuacja nad wyraz niezręczna
Gdy dziś mamy brać Cię za brata.
śmiało przyznajesz się do swojej chwały,
I nasze myśli za swoje uważasz,
Lecz Twoje twierdze stoją tak jak stały
I Zakon Twój wciąż nam zagraża.
Więc przyjmij z pokorą nasz brak wdzięczności
Za twe intencje niegodną nagrodę.
Myśleć po prostu zwykli ludzie prości
I nie chcą już Wallenroda!
|
