Na ulicy S³owiczej, na ulicy zmy¶lonej
nie ma wcale kamienic, tylko same balkony.
Pozawiesza³ je niegdy¶ na pozornych zawiasach
ob³±kany architekt, który nie ¿y³ w tych czasach.
Nikt z przechodniów nie dotar³ do zmy¶lonej ulicy -
unikaj± jej szklarze i wêdrowni muzycy.,
tylko ksiê¿yc zarzuca na balkony sw± pe³niê
i przep³ywa bez cienia, niewidzialny zupe³nie...
Na balkonach s± ró¿e, a na ró¿ach s³owiki.
Ró¿e mdlej± po nocach od s³owiczej muzyki,
a to wszystko siê dzieje, jakby dzia³o siê w ¶nie,
a zarazem istnia³o poza snem jednocze¶nie...
Nikt z przechodniów...
I nie sposób odró¿niæ mg³y od snu,
co tak ¶ci¶le
mg³± siê staje, jak dot±d
w ¿adnym innym zamy¶le -
a ty b³±kasz siê noc± po ulicy S³owiczej
pe³na westchnieñ t³umionych
i niewiernych s³odyczy
I ku górze wyci±gasz
przezroczyste swe d³onie
bym ukaza³ siê tobie
na zmy¶lonym balkonie -
a tu ksiê¿yc zarzuca
na balkony sw± pe³niê
i przep³ywa bez cienia,
niewidzialny zupe³nie...
|
