Głupie moje ja, durne moje ja
wszczęło dzisiaj bunt
i nie chce z domu wychodzić
żali się, mówi: wszystko sięga dna!
zastanów się i w końcu zrób coś z tym
no powiedz, jak z tym żyć?
roztańczę w sobie świat na przekór łzom
potrafię jeszcze iść pod prąd
roztańczę w sobie świat, zatrzasnę drzwi
mam w duszy wszystko, z czym lubię żyć
głupie moje ja męczy mnie co dnia
czasem w nocy też
wtedy zaczynam się łamać
mówię mu, że emigracja nie dla nas
a ono: słuchaj, zrób coś z tym
no powiedz, jak z tym żyć?
roztańczę w sobie świat. . . itd.
głupie moje ja w buncie swoim trwa
taki piękny kraj
a tu przestało wychodzić
mówi mi: mnie to nic nie obchodzi!
myślę sobie - coś w tym jest
myślę - rygluj się
roztańczę w sobie świat. . . itd.
roztańczmy w sobie świat na przekór łzom}
umiemy jeszcze iść pod prąd
roztańczmy w sobie świat, wyważmy drzwi
każdy ma w duszy to, z czym chce żyć x 2
|
