Szkoda, że
stało się,
szkoda, że
nie ma, że
- ech, próżna mowa.
Norwid - ten
pisałby,
Tycjan i
Rembrandt, i
Loon by malował
Ręce jak
miękki sen,
oczy jak..
czy ja wiem?
Wiadomo - oczy!
Anioł szedł,
szedł przez mgłę,
mówię - tak!
A on - nie!
I zauroczył.
Teraz co? nonny-ho!
Kruchy świat, kruche szkło.
Teraz co? nonny-ho!
Kruchy świat, kruche szkło.
No i łzy -
a! to ty?
Szkoda mi,
byłyby
i brzoskwinie.
Biały ptak,
a tu tak:
czarny mak,
ciemny smak -
jak po winie.
Teraz co? ...
... maski i instrumenty...
Na cóż mi
kwiaty i
szmaragd,
gitara
i okręty.
|
