Świeci już resztkami stół, coraz rzadszy gości chór
na fałszywą nutę śpiewa Sto lat nam.
Od południa w U.S.C. podpisany leży glejt,
urzędowo potwierdzony naszej miłości fakt.
Jeszcze gorzko! krzyknie ktoś, potem dzień i noc
Całuj, bez końca mnie całuj!
Czułości nie żałuj, podporą mi bądź.
Kochaj, na wieki już kochaj,
a kiedy zaszlocham - na rękach mnie noś.
Koniec majów, koniec bzów, koniec romantycznych burz,
prozaicznych obowiązków nadszedł czas.
Przed dwunastą minut pięć mogłeś jeszcze mówić nie,
teraz przyjdzie przeżyć razem tych kilkadziesiąt lat.
Tylko w zamku przekręć klucz, no a potem już
Całuj, bez końca mnie całuj!
Czułości nie żałuj, podporą mi bądź.
Kochaj, na wieki już kochaj,
a kiedy zaszlocham - na rękach mnie noś.
Całuj. . .
|
