Człowiek ten miał niepewny dość wzrok.Prosił o żar, wpatrzony gdzieś w mrok.Wciągnął dym, i nim skryła go noc, tak powiedział:Nie wierz nigdy kobiecie, dobrą radę ci dam.Nic gorszego na świecie nie przytrafia się nam.Nie wierz nigdy kobiecie, nie ustępuj na krok,bo przepadłeś z kretesem nim zrozumiesz swój błąd;ledwo nim dobrze pojmiesz swój błąd, już po tobie...Dookoła miasto całe właśnie kładło się spać,tyle z tego zrozumiałem, że coś z nim jest nie tak.Ulice dwie był dalej mój blok.Chciałem już spać, lecz opornie to szło,było coś, co sprawiało że głos wciąż słyszałem:Nie wierz nigdy kobiecie, dobrą radę ci dam.Nic gorszego na świecie nie przytrafia się nam.Nie wierz nigdy kobiecie, nie ustępuj na krok,bo przepadłeś z kretesem nim zrozumiesz swój błąd;ledwo nim dobrze pojmiesz swój błąd, już po tobie...Światła wtedy było mało, i pewności mi brak,czy w dzienniku dziś widziałem jego, czy inną twarz...
|
