W tamtym ciemnym domu
Pojawiły się nie wiedzieć skąd
Świetliste cienie
Potem nagły wstrząs
Obezwładnił nas
Nieznośny blask
Ogniste lśnienie
Prześwietlone oczy
Prześwietlone neonami łby
Tęczowe włosy
Prześwietlony byt
Ultrafioletowe łzy
I my jak prześwietlony film
Trzeba będzie tworzyć
Supernowy, prześwietlony kształt
By rzeczom nadać treść
Prześwietlony świat
Niedorzecznie idealny plan
Już nic nie znaczy
Braciszku
Przyszło nam szumieć
Na skurwiałym bruku miasta królów
Braciszku
Przyszło nam przejrzeć na oczy
Ja wiem, nosiliśmy w sercach
Misterne projekty
Bezpiecznej hodowli dusz
Ja wiem ile zostało w nas ufności
Gdy formy zniosły treść
Nie mniej było pytań
Kiedy legły w gruzach
Konstrukcje sprawiedliwych
Nie mniej smakowało
Uleganie szaleństwu
Naginanie wieczności
Ja wiem, teraz nam trzeba
Z entropii, z wolności i z głodu
Odnowić moc
Ja wiem ile zostało w nas ufności
Choć formy zniosła treść
Ja wiem!
Trzeba będzie na własność
Odbudować nam kosmos
Nie mniej dobrze mi wiedzieć
Że rozumiesz, że jesteś
Prześwietlone oczy
Prześwietlone neonami łby
Tęczowe włosy
Prześwietlony byt
Ultrafioletowe łzy
I my jak prześwietlony film
Trzeba będzie tworzyć
Supernowy, prześwietlony kształt
By rzeczom nadać treść
Prześwietlony świat
Niedorzecznie idealny plan
Już nie dotyczy nas. |
