Kwiat zasuszony i bezwonny
znalazłem w książce z dawnych lat
i głos marzenia nieuchronny
już się do mojej duszy wkradł.
Gdzie kwitnął, jakiej wiosny zaznał,
czy długo kwitnął, kto go rwał?
Czy go zerwała dłoń przyjazna
i po co w książce leżeć miał?
Czy na pamiątkę czułej schadzki,
czy znaczyć miał rozłąki ból?
Czy był to tylko ślad przechadzki
w cienistym lesie, w ciszy pól?
Czy żyje ów, czy żyje owa,
gdzie mają swój zaciszny kąt?
A może zwiędli już bez słowa
tak, jak ten kwiat nieznany zwiądł.
|
