Kusi mnie chłód przestrzeni
znajome ciepło gwiazd,
kusi mnie ból nadziei
i kocich oczu blask,
fiolet nieba
i wiatr.
Kusi mnie grzech jak owoc
zaprasza dzikość ciał,
kusi mnie śpiew jak obłok,
stalowej czerni fal,
cichych pragnień
bez dna.
Czym jest ciemność,
a czym jest biel?
Którym ksiegom wierzyć,
którym nie?
Co jest we mnie,
głód czy ból?
Żyje król co umarł,
gdzie jest król?
A może to sen,
a może to tylko magia?
A może ja wiem,
jak śmierci na nerwach zagrać?
A może to film,
wędrówka gorszych dusz?
A może ja zły,
próbuje swych sił z ja dobrtym?
A może to fałsz,
że kazdy przeczyta koniec?
A może to ja,
zaproszę ja kiedys do mnie?
A może to pic,
że można tam też życ?
A może jak ćma
zbłądziłem i teraz płonę?
Uczę się sam jak przezyć
w kwadracie czterech ścian,
uczę się jak uwierzyć,
że czekasz na mnie tam
cały w smutku
jak ja.
Jeśli jesteś gdzieś tam... |
