Tylu ludzi wokół
a nikt cię kochać nie chce
już nie cieszy ciebie świat
lepszy święty spokój
więc zamykasz serce
i zranione zmieniasz w głaz
skąd ja to znam...
Śpiewałam przecież że ja
jestem kamieniem
lecz kiedyś się zmienię
choć teraz jestem jak skała
samotna na życia pustyni tkwię
bo kochania już kropla
dzisiaj nie drąży mnie
Gdy miłości się boisz
nie chcesz jej już więcej
masz wokoło pustkę
która echem w tobie gra
ile kochasz tyle jesteś wart
choć człowieka jeszcze nie widzisz w swoim lustrze
jesteś martwy tak jak głaz
pytasz skąd wiem...
Śpiewałam przecież że
jestem kamieniem
lecz kiedyś się zmienię
choć teraz jestem jak skała
samotna na życia pustyni tkwię
bo kochania już kropla
dzisiaj nie drąży mnie
