Los, jak wszystkim dał mi jedn± tylko postać
i nie nazbyt ni± ucieszył mnie.
Ale zawsze potrafiłam inn± zostać,
gdy wchodziła duża stawka w grę.
Dzi¶ posiadam różnych twarzy cały rejestr,
w których lepiej, niż we własnej mi.
O, jak dobrze umieć być tym, kim się nie jest.
Ja umiałam, nim przyszedłe¶ ty.
Dla ciebie jestem sob±
i choć to tak mało jest,
nie potrafię być przed tob± nikim więcej.
Sztuczny wdzięk odbierasz słowom,
Czynisz zwykłym każdy gest.
I znów jestem t± tysięczn± w¶ród tysięcy.
Tak mi z sob± nie do twarzy,
tak powinnam siebie kryć.
Ale kiedy na mnie patrzysz,
już nie umiem inn± być.
Dla ciebie jestem sob±
i choć to tak mało jest,
nie potrafię być przed tob± nikim więcej.
Dostosować sposób gry do nowych reguł,
w efektownym fałszu ukryć się.
Potrafiłabym to zrobić dla innego,
a dla ciebie, a dla ciebie nie.
Już nie umiem mojej prawdy min±ć granic
i to chyba jest niedobry znak,
że przed innym nie odkryłabym jej za nic
a przed tob±, a przed tob± tak.
Dla ciebie jestem sob±
i choć to tak mało jest,
nie potrafię być przed tob± nikim więcej.
Sztuczny wdzięk odbierasz słowom,
czynisz zwykłym każdy gest.
I znów jestem t± tysięczn± w¶ród tysięcy.
Tak mi z sob± nie do twarzy,
Tak powinnam siebie kryć.
Ale kiedy na mnie patrzysz,
już nie umiem inn± być.
|
