Ref.
Za oknem na parapecie czarny kruk
Nie Może Odlecieć, czy tego chce Bóg?
Zaglądasz mu w oczy ja w śmierci oblicza
Złapany w zamkniętym roździale życia.(Musisz Żyć) x1
Modlitwa samotnej tułaczki ucieka ustami,
paciorki znikają między sinymi palcami.
Ściskasz kluczowo różaniec wyprawy,
procesja nieszczęść ciągnie się za plecami.
Podróż po stacjach drogi krzyżowej,
okaż pokorę głowę posyp popiołem.
Wewnętrzna walka monolog i dyskus,
życie chce Cię zabić, zepchnąć do styksu.
Twój telefon święta, też tak na patrzę
coraz mniej osób do przełamania się opłatkiem.
Idąc przez deszcz przyciskasz tą spiść,
Przeszłość nie da się na trzeźwo znieść.
Chwila wahania, los bez litości,
światło z zewnątrz nie obejmie wewnętrznych ciemności.
Zginiesz, spacer po linie w mroku,
potrzebny jest most nad rzeką kłopotów.
Ref.
Za oknem na parapecie czarny kruk
Nie Może Odlecieć, czy tego chce Bóg?
Zaglądasz mu w oczy ja w śmierci oblicza
Złapany w zamkniętym roździale życia. x2
2. Nasze życie wypełnione na przemian grzechami i wyrzutami sumienia.
Widok łez dzis potrafi znieść obok głosu bliskich osób przejść.
Gdy twarz jej wykrzywia kry masz udręki,,
a łzy torują drogę przez przymknięte powieki.
Jesteś obok ale odchodzisz jutro,
archanioł konający, porażkę studzi wódką.
Dań czas czasowi, nic się nie zmienia,
prawdą staje się wykrakana przepowiednia.
Powoli się żegnasz, to się nie zdarzy,
za młodo (za młodo), z trumną Ci nie do twarzy.
Widzisz to na jawie, widzisz to we śnie,
demony, bestie pod stopy patrzysz.
Od śmierci do śmierci, krok od przepaści,
nad Tobą sępy najgorszej maści.
Ref.
Za oknem na parapecie czarny kruk
Nie Może Odlecieć, czy tego chce Bóg?
Zaglądasz mu w oczy ja w śmierci oblicza
Złapany w zamkniętym roździale życia. x2
3. Życie jest krótkie, a śmierć długa,
błekit nieba tonie w wypłakanych strugach.
Nie przessspane noce, noce zerwane,
ja tak jak ty odłoże ten kamień.
Stąd pochodzimy, nie ma ideałów,
tu nawet święci spadają z piedestału.
Świat nas wypaczył, ciężko być sobą,
jak kropla atramentu w szklance z wodą.
Szukamy poomacku definicji męstwa,
klęski uważamy za zwycięstwa.
Los nas traktuje jak obcych, wrogo,
a każdy błąd kosztuje jak ożeźwiająco drogo.
I to co widzisz w tych oczach to strach,
bo czas ucieka jak w klepsydrze piach.
Brat niewiem co jutro przyjdzie,
lecz wierzę, że ty się z tego wyrwiesz.
Ref.
Za oknem na parapecie czarny kruk
Nie Może Odlecieć, czy tego chce Bóg?
Zaglądasz mu w oczy ja w śmierci oblicza
Złapany w zamkniętym roździale życia. x2
Złapany w zamkniętym roździale życia
Złapany w zamkniętym roździale życia (życia).
|
