Kłody pod nogi rzuć jeśli chcesz,
nie znaczą nic, jedna mniej czy więcej.
Kłody pod nogi rzuć, różny gest,
nie zmienisz nic, już przywykłem, jestem.
Mój głos, jak grom niech spadnie tu na znak.
Mój głos, tak nie odnajdzie Cię i w snach.
Mój głos, zaklęty przerwie krąg, mój głos.
Mój głos, Niagarą runie w mrok, mój głos.
Chory na smutek mów, co tam chcesz,
wśród pięciu strun życie jak za murem.
Chory na smutek spójże w twój sen,
targnę przez te drzwi obite skórą.
Mój głos…
Mój głos, tak cicho przerwie noc jak ptak.
Mój głos, dopóki starczy sił, by grać.
Mój głos, nonsensu skruszy gmach, mój głos.
Mój głos, na pewno zbudzi świt, mój głos.
|
