Gdy jak koszulą sady się otulą białą mgłą
któregoś rana, wolno brzegiem sadu idź
bo pragnę przebiec, przebiec tej jesieni drogą twą
twą narzeczoną być, twą narzeczoną być, uuuummm
chcę tej jesieni, kiedy przejdę po jesieni próg
usłyszeć jak w komoinku w głos drwa z zimna drwią
przy moim, twoje serce chce usłyszeć stuku puk
być narzeczoną twą, być narzeczoną twą, uuuummm
Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą
gdy świat w purpurze stoi
bedę, twoją narzeczoną kiedy klony płoną, kiedy sady śpią
Cza ra ri ru czi .....
Odejdę pierwsza, kiedy poczujemy że już czas
zabiore w drogę tej jesieni zapach, smak
Nie bacz na słowo, żadne nie związało przecież nas
i chyba lepiej tak, i chyba lepiej tak, uuummm
A ty sie miły mój, ze śpiesznych złudzeń dalej lecz
a ty sie ciesz, gdy choć chwil pare nie jest źle
i wspomnień tej jesieni nigdy nie przeklinaj lecz..
dobrze wspominaj mnie, dobrze wspominaj mnie, haaa
Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą
jesienią purpurową
wspomnij, swoją narzeczoną, kiedy klony płoną
dobrze wspomnij ją
Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą
jesienią purpurową wspomnij, swoją narzeczoną, kiedy klony płoną
dobrze wspomnij ją
Jesienną, czułą i codzienną, cichą i niezmienną, narzeczoną twą
|
