Dzień jasny, chociaż mroźny, słońce świeci z góry,
Niebo błękitne, żadnej nie ma na nim chmury
Dumnie wisi nad portalem jakiejś bramy
Napis biało-czerwony - Serdecznie witamy
Staliśmy rzędem równym wzdłuż głównej, ulicy
Uczniowie, matki, żony, ciecie, urzędnicy
Szpaler milicji sprawnie nas zorganizował
By nie wystawała czyjaś ręka albo głowa
Tam, gdzie ja stałem i machałem spontanicznie
Stały dwa przedszkolaki wyglądając ślicznie
One miały zrobić gościom stop nieprzewidziane
Bo nieprzewidziane było tez przygotowane
Po trzech godzinach z dala usłyszałem wrzawę
Podniosłem chorągiewkę, zamachałem z wprawą
Temperatura wzrosła, podniecenie także
Każdy się pcha do przodu, palcem w oku babrze
Lecz to dopiero pilot, pięciu milicjantów
Dwudziestu tajnych panów, ot w razie awantur
Potem samochód jeden, drugi, potem trzeci
Potem wojskowy gazik z prasą, radiem leci
Lecą do góry czapki - to już nie przelewki
Witają gościa papierowe chorągiewki
Dojrzałem kołnierz, ucho i brew kędzierzawą
Błyszczący hełm, lecz to już chyba ktoś z obstawy
Z dziećmi nic nie wyszło - jedno się speszyło,
Drugie swą kokardkę czerwoną zgubiło
Więc nim znaleziono coś zamiast kokardki
Gościa porwał dalej prąd wydarzeń wartki
Jednej minuty nawet wszystko to nie trwało
Co było - przeszło znikło, z wiatrem uleciało
Tłum się miesza, kręci, tłumem być przestaje
Na opustoszałym placu milicjant zostaje
Wieczór zapada szybko, koniec mojej śpiewki
Walają się po ziemi papierowe chorągiewki
Pół-smętnie, a pół-śmiesznie zwisa z jakiejś bramy
Napis biało-czerwony : Serdecznie, witamy...
|
