Niegdyś tak wielka cywilizacja
Robiła wszystko, by dojść ku chmurom
I budowali wielkie budowle
Rzucali wciąż wyzwanie górom
Żyli spokojnie we własnym kraju
Choć nawiedzanym trzęsieniem ziemi
Nagle przybyli konkwistadorzy
I zrównali z ziemią ich marzenia
Andy rzucają cień i pamiętają
Andy, i tylko one im zostały
Góry, które tak kiedyś pokonać chcieli
Andy - góry ich Ziemi
Minęły czasy imperatorów
Lecz Kościół tego nie chciał zrozumieć
Budował wszędzie swoje pomniki
Na gruzach podbijanych królestw
To właśnie oni zniszczyli pamięć
O peruwiańskich synach Słońca
Choć każdy naród ma prawo przecież
Kochać, co stworzył, aż do końca
Andy rzucają cień i pamiętają
Andy, i tylko one im zostały... |
