Tutaj leżymy twarzą w twarz jeszcze raz.
Cisza tnie jak nóż, jak udajemy.
I zastanawiam się, kto pierwszy powie to, co oboje wiemy.
My tylko żyliśmy tym co mogłoby być, a powinniśmy odpuścić.
Ref.
Czuję się jakbyś był milion mil stąd, a ty leżysz tu dziś ze mną.
Nie mogę znaleźć słów do powiedzenia.
Nie mogę znaleźć sposobu, jak to wyprostować.
I oboje wiemy, że historia się kończy.
Graliśmy po równo, ale tylko udawaliśmy.
I nie mogę ukryć łez, bo nawet gdy myślę, że jesteś tutaj, czuję się jakbyś był milion mil stąd.
To byłam ja czy to byłeś ty, który to przełamałeś. To czym byliśmy, było jak pory roku. Miłość się zmieniła i za każdym razem gdy o tym pomyślę to mnie rozdziera od środka.
To jest jak rzeka emocji, ale nie mam już więcej łez do płaczu.
Możemy spróbować to przedyskutować, ale kroczyliśmy tą drogą przedtem.
Podczas gdy nasza piosenka wygrywa ostatnią nutę
oboje wiemy na pewno, że to czas by zamknąć te drzwi |
